ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

ΚΑΡΔΙΑΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

Η Καρδιακή Ανεπάρκεια (ΚΑ) είναι συχνή και σοβαρή πάθηση. Είναι λογικό να τρομάξετε όταν σας πει ο γιατρός σας ότι έχετε ΚΑ. Όταν όμως κατανοήσει κανείς την πάθησή του και ακολουθήσει τις θεραπευτικές οδηγίες που του δίνει ο γιατρός του, κάνοντας και ο ίδιος απλές αλλαγές στον τρόπο ζωής του, μπορεί να ζήσει περισσότερο, έχοντας μια ποιότητα ζωής πολύ καλύτερη.
Λειτουργία της καρδιάς. Η καρδιά είναι ένας ειδικός μυς που λειτουργεί σαν αντλία και στέλνει αίμα και μαζί με αυτό οξυγόνο και θρεπτικά συστατικά σε όλο το σώμα. Η καρδιά χωρίζεται σε δυο μέρη, τη δεξιά και την αριστερή καρδιά. Από τους πνεύμονες, το πλούσιο με οξυγόνο αίμα μεταφέρεται στην αριστερή καρδιά που το στέλλει με δύναμη σε όλο το σώμα (1ο μέρος εικόνας). Από το σώμα, το αίμα μεταφέρεται με αγγεία, απαλλαγμένο από τα θρεπτικά συστατικά, πίσω στη δεξιά καρδιά που με τη σειρά της το στέλλει στους πνεύμονες για να εμπλουτισθεί πάλι με οξυγόνο (2ο μέρος εικόνας).



Η ΚΑ είναι μια σοβαρή πάθηση στην οποία η καρδιά είναι αδύνατη και δεν μπορεί να στείλει αρκετή ποσότητα αίματος σε όλο το σώμα, με αποτέλεσμα το σώμα να μην παίρνει την ποσότητα του οξυγόνου και τις θρεπτικές ουσίες που χρειάζεται για να δουλέψει φυσιολογικά. Και επειδή το αίμα και το οξυγόνο δεν φτάνουν για να θρέψουν τους μυς και τα όργανα του σώματος, οι μυς κουράζονται και ο ασθενής με ΚΑ εμφανίζει εύκολη κόπωση. Αλλά παράλληλα δεν επιστρέφει και αρκετό αίμα στην καρδιά, περιμένοντας ένα δυνατό τράβηγμα που δεν έρχεται. Μαζεύεται τότε το αίμα στις φλέβες, περιμένοντας να γυρίσει στην καρδιά και αυξάνεται η πίεση μέσα σε αυτές, οπότε και αρχίζουν να βγαίνουν υγρά στους γύρω ιστούς («τα πόδια πρήζονται» - οιδήματα), κυρίως στα πόδια και την κοιλιά. Υγρό μαζεύεται και στους πνεύμονες γιατί δεν μπορεί να γυρίσει εύκολα στην αριστερή καρδιά και προκαλεί συμφόρηση στους πνεύμονες και δύσπνοια (ο ασθενής πλέον χρειάζεται μαξιλάρια για να κοιμηθεί για να μειώσει με αυτό τον τρόπο την επιστροφή του αίματος στην καρδιά και κατ’ επέκταση από την καρδιά στους πνεύμονες). ΄Ετσι δικαιολογούνται τα κύρια συμπτώματα της ΚΑ που είναι η εύκολη κόπωση και η δύσπνοια
Που οφείλεται η KA. Ποια είναι η αιτία που την προκαλεί
Η αδυναμία αυτή της καρδιάς μπορεί να οφείλεται σε διάφορες αιτίες. Μπορεί μια καρδιά να κουρασθεί γιατί έχει να αντιμετωπίσει για αρκετό διάστημα αυξημένη πίεση στα αγγεία, οπότε «ζορίζεται» και εξαντλείται από το πολύ ζόρισμα. Η κύρια αιτία που προκαλεί ΚΑ είναι η στεφανιαία νόσος. ΄Ενα έμφραγμα του μυοκαρδίου νεκρώνει κάποιο μέρος της καρδιάς και ελαττώνει τη δύναμή της. ΚΑ μπορεί να εμφανισθεί σε οποιαδήποτε ηλικία αλλά συνήθως αφορά μεγάλες ηλικίες. Είναι πιο σπάνια σε ηλικίες < 65 ετών (περίπου 1%). Είναι όμως αρκετά συχνή σε ηλικίες 75-85 ετών (7%), στις οποίες και αποτελεί την κύρια αιτία νοσηλείας. ΄Αλλες αιτίες που προκαλούν ΚΑ είναι παθήσεις των βαλβίδων, των πνευμόνων, λοιμώξεις (μυοκαρδίτιδα), μυοκαρδιοπάθειες, συγγενείς καρδιοπάθειες κ.α.

Αυχενικό σύνδρομο. Τι είναι, αίτια και αντιμετώπιση.

Το αυχενικό σύνδρομο δεν είναι το ίδιο μια πάθηση αλλα είναι ένας όρος που χρησιμοποιείται για να περιγράψει την συμπτωματολογία διαφόρων παθήσεων της Αυχενικής Μοίρας της Σπονδυλικής Στήλης (ΑΜΣΣ) όπως είναι η κήλη ενός μεσοσπονδυλίου δίσκου, η αγκυλοποιητική σπονδυλαρθρίτιδα κ.α.

Το πιο συχνό αίτιο που προκαλεί την συμπτωματολογία του αυχενικού συνδρόμου είναι ο ευθιασμός της ΑΜΣΣ λόγω της λανθασμένης στάσης που παίρνουμε κατα τη διάρκεια της χρήσης του ηλεκτρονικού υπολογιστή, όταν παρακολουθούμε τηλεόραση όταν οδηγούμε κλπ.

Στην οξεία φάση του συνδρόμου συνιστάται η τοποθέτηση περιλαιμίου (κολάρο), προκειμένου να αποφευχθούν οι βίαιες ή υπέρμετρες κινήσεις στον αυχένα, ανάπαυση και λήψη παυσίπονων, αντιφλεγμονοδών και συχνά μυοχαλαρωτικών φαρμάκων. Κατόπιν γίνεται εφαρμογή φυσικών μέσων (Laser, αναλγητικών ρευμάτων, υπερήχων, θερμών επιθεμάτων, διαθερμιών) με σκοπό την περαιτέρω ανακούφιση του ασθενούς από τον πόνο και τη χαλάρωση της περιοχής από το μυϊκό σπασμό με τη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος. Η υποχώρηση των συμπτωμάτων συνοδέυεται από πρόγραμμα θεραπευτικών ασκήσεων που έχουν ως σκοπό τη βελτίωση της κινητικότητας του αυχένα και των άνω άκρων, που πιθανόν να έχουν επηρεασθεί και την ενδυνάμωση της περιοχής. Σε αυτή τη φάση το κολάρο πρέπει να εγκαταληφθεί. Τέλος δίνονται συμβουλές για τον τρόπο εργασίας, ύπνου, οδήγησης, καθώς και κινήσεις περπατήματος, άσκησης και άλλων δρστηριοτήτων. Παρότι μπορεί να ακούγονται πολύ απλοϊκές, είναι μεγάλης αξίας και έχουν πολλά να προσφέρουν.
Η σωστή στάση και θέση του αυχένα μπορεί να σας γλιτώσει από τους πόνους, τις ζαλάδες, την αδυναμία στήριξης του κεφαλιού, από τα «πιασίματα», τις μυϊκές συσπάσεις και ένα σωρό άλλες καταστάσεις (pelmatografima.gr).

Όταν κάθεστε:
· Πρέπει να διατηρείται η οσφυϊκή λόρδωση.
· Η θέση του κεφαλιού και του αυχένα, να είναι ευθυτενής. Το κεφάλι δεν πρέπει να προβάλει προς τα εμπρός. Η χρησιμοποίηση ενός οσφυϊκού κυλίνδρου διευκολύνει την παραπάνω σωστή καθιστή στάση.

· Εφαρμόστε ρυθμικά, οπίσθια έλξη και έκταση, αμέσως όταν αρχίζουν να εμφανίζονται σημάδια δυσφορίας ή πόνος στην περιοχή του αυχένα.

· Διακόπτετε την καθιστή θέση κάθε μια ώρα και περπατάτε ευθυτενώς για μερικά λεπτά.
· Όταν η εργασία σας είναι καθιστική, πχ μπροστά σε υπολογιστή, καλό είναι η καρέκλα να έχει χερούλια ή οι αγκώνες να ακουμπούν πάνω στο γραφείο, ώστε να χαλαρώνουν οι μύες της ωμικής ζώνης και του αυχένα.
Όταν η εργασία σας απαιτεί παρατεταμένη κάμψη του κεφαλιού και του αυχένα:
· Διακόπτετε την παραπάνω θέση του κεφαλιού σε τακτά χρονικά διαστήματα. Σταθείτε όρθιοι – ευθυτενείς και περπατήστε για μερικά λεπτά.
· Εφαρμόστε ρυθμικά οπίσθια έλξη του κεφαλιού και έκταση αμέσως μόλις αρχίσουν να εμφανίζονται συμπτώματα στην περιοχή του αυχένα.

Σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών.

Με τον όρο πολυκυστικές ωοθήκες αναφερόμαστε στις ωοθήκες αυτές που περιιέχουν μικρές κύστεις. Οι κυστεις αυτές είναι ωοθυλάκια που περιέχουν ωάρια, λόγω όμως ορμονικών διαταραχών, τα ωοθυλάκια αυτά δεν έχουν αναπτυχθεί πλήρως και παρουσιάζουν στασιμότητα στη πορεία εξέλιξης τους. Οι πολυκυστικές ωοθήκες είναι συχνές στις γυναίκες και απαντώνται περίπου στο 20 – 30% των γυναικών.

Τα συμπτώματα που μπορεί να εκδηλωθούν στο πλαίσιο του συνδρόμου των πολυκυστικών ωοθηκών είναι:
• Διαταραχές περιόδου
• Διαταραχές ωοθυλακιορρηξίας και προβλήματα γονιμότητας
• Αυξημένη τριχοφυία και προβλήματα ακμής
• Πρόσληψη βάρους και δυσκολία στην απώλεια βάρους
• Κατάθλιψη και εναλλαγές διάθεσης

Πολλές γυναίκες με σύνδρομο πολυκυστικών ωοθηκών παρουσιάζουν αντίσταση στην ινσουλίνη, μια κατάσταση που χαρακτηρίζεται από αντίσταση των ιστών να απαντήσουν στην ινσουλίνη, γεγονός που οδηγεί σε αυξημένα επίπεδα ινσουλίνης στο αίμα και προδιαθέτει σε διαταραχή στην παραγωγή ανδρογόνων, και ειδικότερα της τεστοστερόνης.

Ποια μέτρα μπορούμε βνα πάρουμε για την αντιμετώπιση του συγκεκριμένου συνδρόμου;
Η απώλεια βάρους βοηθά σημαντικά στην αποκατάσταση των ορμονικών επιπέδων και τη βελτίωση του κύκλου της γυναίκας. Παράλληλα, η σωστή διατροφή και η συστηματική άσκηση βοηθούν σημαντικά στη μείωση της ινσουλίνης στο αίμα. Ο συνδυασμός του σωστού βάρους σώματος με μια ισορροπημένη διατροφή μειώνει τον κίνδυνο για ανάπτυξη σακχαρώδους διαβήτη και καρδιαγγειακών νοσημάτων στο μέλλον.

Μεταμόσχευση νεφρού.

Η μεταμόσχυση νεφρόυ γινεται σε περιπτώσεις που έχουμε νεφρική ανεπάρκεια τελικού σταδίου. Νεφρική ανεπάρκεια μπορεί να προκλιθεί από διάφορες νοσολογικές οντότητες με κύριους εκπροσώπους τη διαβητική σπειραματοσκληρυνση, τη νεφρική νεφροσκλήρυνση, τις σπειραματονεφρίτιδες, τις πολυκυστικές νόσους των νεφρών και ά΄λλα πολύ σπανιότερα νοσήματα όπως οι διάμεσες νεφρίτιδες, η στένωση της νεφρικής αρτηρίας, το πολλαπλούν μυέλωμα, η αμυλοείδωση κ.α.

Η μεταμόσχευση του νεφρού θεωρείται καλύτερη από την αιμοκάθαρση γιατί προσφέρει καλύτερη ποιότητα ζωης στους πάσχοντες είτε στην περίπτωση που το μόσχευμα έχει ληυθεί από ζώντα ή πτωματικό δότη.

Πώς γίνεται η μεταμόσχευση;

Πρώτα γίνεται η προετοιμασία των ασθενών: α) Ελεγχουμε αν οι ασθενείς πάσχουν από άλλα νοσήματα, β) υποβάλλονται σε τριήμερη αιμοκάθαρση για να αποβληθούν όλα τα κατακρατούμενα υγρά από τον οργανισμό τους και για να επιτευχθούν αποδεκτά επιπεδα ουρίας, κρεατινίνης και ηλεκτρολυτών στο αίμα τους, γ) γίνεται έλεγχος της αναπνευστικής, καρδιακής και πεπτικής λειτουργίας του ασθενους γιατί τα ανοσοκατασταλτικά που θα δοθούν για να προφυλάξουν το μόσχευμα θα επιδεινώσουν την οποιαδήποτε προυπάρχουσα παθολογική κατάσταση.

Έπειτα γίνεται η λήψη του μοσχεύματος από το δότη.

Τέλος γίνεται η εγχείρηση μεταμόσχευσης.

Σας ευχαριστω και ελπίζω να βοήθησα.

Υπαρχει συσχέτιση μεταξύ μολυνσεων από ιους και την ανάπτυξη καρκίνου?

Η απάντηση είναι ναι! Υπάρχει συσχέτιση αφορά όμως συγκεκριμένους ιούς που σχετίζονται με συγκεκριμένα είδη καρκίνου. Αυτοί είναi:

α) ο ιός της ηπατίτιδας Β (HBV) εξαιτίας του γεγονότος ότι αν αυτή μεταπέσει σε χρονιότητα σε ποσοστό 5%-10% προκαλέι ηπατοκυτταρικό καρκίνο.

β) ο ερπητοιός 4 ή ιος Ebstein Barr (EBV) ο οποίος προκαλεί τη λοιμώδη μονοπυρήνωση και έχει συσχετιστεί με την εμφάνιση λεμφώματος Burkitt σχεδ΄΄ον αποκλειστικά στις χώρες της Αφρικής,

γ) οι HTLV-1 HTLV-2 οι οποίοι προκαλούν Τ-λεμφοκυτταρική λευχαιμία και τέλος

δ) ο ιός των ανθρώπινων θηλωμάτων (HPV) του οποίου οι τύποι 6,11,16,18 προκαλούν τα κονδυλώματα (υπάρχει σχετικό αρθρό στη σελίδα) η εμφάνιση των οποίων προδιαθέτει στην εμφάνιση του καρκίνου της μήτρας.

Αν χρείαζεστε κάποια διευκρίνηση η περαιτέρω αναπτυξη καποιου θέματος μην διστάσετε να ρωτήσετε.

Αρτηριακή Υπέρταση.

Τα συμπτώματα της αρτηριακής υπέρτασης μπορεί να είναι απότοκα τριών διαφορετικών μηχανισμώνκαι έτσι να εμπίπτουν σε τρεις διαφορετικές κατηγορίες. Μπορεί να οφείλονται στην ίδια την υπέρτασαη οπότε θα είναι ζάλη, ευκολη κόπωση και κεφαλαλγία (στις βαρύτερες περιπτώσεις-εντόπιση στην ινιακή χώρα), μπορεί να οφείλονται σε βλάβες που προκαλούνται στα αγγεία από την αυξημένη πίεση την οποία δέχονται οπότε θα έχουμε αιμορραγίες, επιστάξεις (αιμορραγία από την μύτη) ή και θόλωση της όρασης από βλάβη των αγγείων του αμφιβληστροειδούς και τέλος, αν η υπέρταση αναπτύχθηκε σε έδαφος κάποιας άλλης νόσου (δευτεροπαθής αρτηριακή υπέρταση) τότε τα συμπτώματα θα είναι ανάλογα της υποκείμενης πάθησης (ολιγοουρία ή πολυουρία, πολυδιψία κλπ σε πάθησεις των νεφρών, αισθημα παλμών, έξαψη κλπ σε παθήσεις των επινεφριδίων).

Στην διατήρηση της αρτηριακής πίεσης εντός των φυσιολογικών ορίων βοηθά η μειωμένη πρόσληψη άλατος, η μειωμένη λήψη οινοπνευματωδών ποτών, η καθημερινή ισοτονική ασκηση (βάδισμα, κολύμπι) η αποφυγή της ισομετρικής άσκησης (άρση βαρών) και η αποφυγή σωματικής και ψυχολογικής καταπόνησης κατα το δυνατόν. Τέλος, η ισορροπημένη διατροφή και η διακοπή του καπνίσματος μειώνουν την πιθανότητα κάποιου καρδιοαγγειακού συμβάματος.

Χολολιθίαση - Αίτια και αντιμετώπιση.

Η χολή διευκολύνει την εντερική απορρόφηση των λιπών και των λιποδιαλυτών βιταμινών (A,D,E,K) που λαμβάνουμε με την τροφή. Επίσης μέσω της χολής απεκκρίνονται διάφορες ουσίες από τον οργανισμό όπως η χοληστερόλη και η χολερυθρίνη (το φυσιολογικό προιόν της καταστροφής των γερασμένων αιμοσφαρίων).

Μέσα στη χολή βρίσκονται διάφορες ουσίες όπως τα χολικά άλατα, τα φωσφολιπίδια, η χοληστερόλη και η χολεριθρίνη. Όλες αυτές οι ουσίες πρέπει να βρίσκονται στη σωστή αναλογία για να διατηρούνται οι κρυστάλοι χοληστερόλης σε διαλυμένη κατάσταση. Στην περίπτωση που έχουμε πλεόνασμα χοληστερόλης τότε οι κρυστάλοι αυτοί δεν μπορούν να διαλυθούν και καθιζάνουν στη χοληδόχο κύστη. Γύρω τους μαζεύονται και άλλες ουσίες που υπάρχουν στη χολή με αποτέλεσμα να δημιουργείται ο χολόλιθος (πέτρα). Αυτοί ονομάζονται χοληστερινικοί χολόλιθοι, είναι οι συχνότεροι, και έχουν χρώμα κίτρινο. Στην περίπτωση που έχουμε πλεόνασμα χολερυθρίνης για κάποιο λόγο (π.χ. αυξημένη διάσπαση ερυθρών αιμοσφαιρίων-αιμολυτική αναιμία κλπ), οι χολόλιθοι ονομάζονται χολεριθρινικοί και είναι μαύροι.

Ο ασθενής με χολολιθίαση μπορεί να είναι ασυμπτωματικοί, να έχουν ένα διαλείπων άλγος στο άνω δεξιο τεταρτημόριο, και σε απόφρξη του χοληδόχου πόρου (σχήμα), έντονο άλγος που κόβει την ανάσα πάλι στο άνω δεξιο τεταρτημόριο της κοιλιάς. Όσο περισσότερο παραμένουν οι χολόλιθοι στην κύστη τόσο πιο πιθανό είναι κάποιος να ξεφύγει και να αποφράξει το χοληδόχο πόρο και να προκληθεί έτσι οξεία χολοκυστίτιδα, κατάσταση που απαιτεί χειρουργική παρέμβαση.

Όσον αφορα στην πρόληψη της λιθογένεσης, αυτό που μπορεί να κάνει ο καθένας από εμάς είναι να μειώσει την ληψη τροφών που που είναι πλούσιες σε λίπη και τριγλυκερίδια και να τρώει μικρότερα γεύματα που δεν θα επιβαρύνουν πολύ το πεπτικό του σύστημα.